dec
11
“Ansichtkaarten en aanstekers zijn tegenwoordiger het mikpunt van politiecontroles bij coffeeshops,” meldt De Pers. In een kleinzielige poging om coffeeshops in de hoofdstad te vervolgen krijgen zij door de Amsterdamse Rechtbank boetes opgelegd voor het adverteren van hun ondernemingen op ansichtkaarten, visitekaartjes en aanstekers. Dat is reclame om mensen aan te zetten tot drugsgebruik, aldus de officier van justitie en dat “kan het hele Nederlandse drugsbeleid in diskrediet brengen.” Toe maar.
Volgens De Pers controleert het Horeca Interventie Team van de Amsterdamse politie coffeeshops ongeveer tweehonderd keer per jaar: geen is recentlijk op het verkopen van harddrugs of het plegen van zware overtredingen betrapt. “En dus worden ze vervolgd voor reclame maken.” Niet op billboards of middels advertenties in lokale media; nee, het vermelden van de naam en de website van een shop op een aansteker geldt nu als misdrijf. De rechtbank moest zich “diep in de krochten van de opiumwet wurmen” maar het resultaat mocht er zijn: de souvenirwinkels aan het Damrak mogen rustig asbakken met een wietblad erop verkopen maar de coffeeshop ernaast, die zich ook keurig aan de regels van de gemeente houdt, wordt ervoor bestraft.
Dit artikel verscheen op 11 december op Sargasso.
dec
08
“Het liberale idee van vrijheid als het maximaliseren van individuele rechten leidt tot grote culturele, economische en politieke problemen,” zo beweerde minister André Rouvoet eerder deze maand. “Europa is toe aan een nieuw vrijheidsbegrip. Centraal moet niet staan zelfgerichtheid en de vervulling van individuele behoeftes, maar dienstbaarheid aan de naaste.”
Op GeenCommentaar legt Joost al uit waarom Rouvoet zijn klacht bij het liberalisme aan het verkeerde adres is. De “grote culturele, economische en politieke problemen” waaraan de minister zich ergert komen niet voort uit een overdaad aan liberalisme, maar juist uit een gebrek eraan. De klassiek-liberale visie van een individuele vrijheid die ophoudt waar de die van een ander begint wordt met name door christen-conservatieven dikwijls over het hoofd gezien. Zij beperken de vrijheid liever in overeenkomst met hun religieuze waarden wat natuurlijk lijnrecht tegen het liberalisme ingaat.
Het pleidooi van Rouvoet voor een “nieuw vrijheidsbegrip” is daarom hypocriet en ook dubbelzinnig. Volledige “dienstbaarheid aan de naaste” kan principieel niet als vrijheid gelden. Dergelijk altruïsme vereist dat het individu zichzelf geheel wegcijfert ten bate van een ander. Het individu wordt gedwongen het belang van “de naaste,” of het collectief, boven dat van zichzelf te stellen immers, de “vervulling van individuele behoeftes” is volgens Rouvoet ondergeschikt. Klik om verder te lezen »
dec
06
Ze was verbijsterd over de reactie op Marcel Van Dam zijn filmpje. Zelfs de Partij van de Arbeid, ooit kameraad in de strijd voor het wereldsocialisme, liet het afweten. Agnes Kant neemt het daarom voor Van Dam op. Iemand moet de man toch tegmoet komen.
Kant prijst het cinematische talent van Van Dam die er als enige in geslaagd is om de “slachtoffers van onze prestatiemaatschappij uit de anonimiteit te halen.” De Onrendabelen maakt, “zonder hun tekortkomingen te verbloemen,” een onzichtbare kaste binnen de Nederlandse samenleving zichtbaar. “Sluipenderwijs hebben politici ons laten wennen aan het idee dat rijen bij de voedselbank acceptabel zijn,” maar dat is dus niet zo. We leven hier toch zeker niet in Oost-Duitsland? Mensen hebben recht op liefdadigheid en niets minder dan dat!
De socialistische politica betreurt het dat de lieve, “warme verzorgingsstaat” is ingeruild voor een “kille, zakelijke prestatiemaatschappij” waarin bijna iedereen voor zichzelf moet zorgen. En zij staat hierin niet alleen! “Mensen hebben genoeg van de ieder-voor-zich-mentaliteit. Zij willen leven in een samenleving met meer solidariteit en gemeenschapszin.” Nog maar enkele paragrafen daarvoor verweet zij hen die “cijfers en feiten [...] ontkennen” maar hier moeten we maar aannemen dat Kant de waarheid spreekt. Klik om verder te lezen »
nov
30
Eerder schreef ik al over de aftakeling van de Republikeinse Partij en hoe Republikeinen zichzelf belachelijk maken door mensen als Glenn Beck, Rush Limbaugh en Sarah Palin voor hen te laten spreken. Datzelfde besef dringt nu door te dringen aan de overzijde van de oceaan.
De Republikeinse Partij is verdeeld wanneer het op diens toekomst aankomt. Na de evangelische opleving onder George W. Bush slaagt de populistische anti-Obama retoriek van vandaag de dag er maar nauwelijks in om de conservatieve ruggengraat van de partij te doen warmlopen.
Zo klaagde Reagan-biograaf Steven Hayward in de Washington Post over de intellectuele leegte op rechts. Hij mist de Allan Blooms, de Milton Friedmans, de Francis Fukuyamas die niet zo lang geleden met hun lofzangen op de westerse democratie en vrije markt de Republikeinse Partij ideologisch ondersteunen. Daarentegen hebben we vandaag de dag birthers en tea parties die vurig worden aangemoedigd door halvegaren als Beck en Limbaugh. Klik om verder te lezen »
