nov
06
“Wanneer het op de Vietnamoorlog aankomt heeft veel verdraaid en onjuist commentaar ons begrip van dat conflict en diens uitkomst gehinderd,” zo beweert Lewis Sorley, voormalig CIA-medewerker en thans militair historicus. De schaduw van Vietnam heeft over elke oorlog die de Verenigde Staten erna hebben gevoerd gehangen en de huidige operatie in Afghanistan is wat dat betreft geen uitzondering.
Vergelijkingen met de Sovjetinvasie van de jaren tachtig en de Amerikaanse inmenging in Zuidoost-Azië van de jaren zestig en zeventig worden graag gemaakt, met name door tegenstanders van de westerse aanwezigheid in het Midden-Oosten. Het is immers gemakkelijk om nederlagen uit het verleden in herinnering te brengen om het debat te beïnvloeden in plaats van met daadwerkelijke argumenten te komen. Klik om verder te lezen »
okt
26
Na de machtswisseling in Washington begin dit jaar heeft voormalig vice-president Dick Cheney zich opgeworpen als één van de fermste criticasters van de nieuwe regering. Obama verwaarloost volgens hem de nalatenschap van de vorige president door onder meer martelpraktijken aan banden te leggen en enkele weken de tijd te nemen alvorens tot een beslissing te komen inzake Afghanistan. Volgens Cheney slaagt de president er niet in de troepen in Afghanistan een duidelijke missie te geven; lijkt hij “bang te zijn” om een beslissing te maken; en heeft hij Oost-Europese NAVO-bondgenoten in de steek gelaten door af te zien van het befaamde raketschild dat Rusland als een dreiging opvatte. “Onze vrienden over de hele wereld houden ons in de gaten en vragen zich af of Amerika ook hen in de steek zal laten.”
Deze hypocriete aantijgingen werden grotendeels weerlegd door voorname Democraten. Klik om verder te lezen »
okt
21
Dat het politieke landschap in de Verenigde Staten behoorlijk gepolariseerd is (en wordt) zal niemand zijn ontgaan. Deze diagram van Information is Beautiful geeft prachtig weer hoe de ideologische scheidslijnen dikwijls worden uitgelegd: alsof de politieke keuze er één is tussen links en rechts; tussen socialisme en conservatisme; tussen Democraten en Republikeinen. Vanzelfsprekend is dat een simplificering die de Amerikaanse politiek weinig goed doet echter het is wel degelijk interessant om eens na te gaan hoe dit zwart-witdenken wordt doorgetrokken om niet alleen politieke maar ook maatschappelijke vraagstukken te benaderen.
Links heet in de Verenigde Staten liberaal en streeft naar een rechtvaardige maatschappij waarbij de economie moet worden gereguleerd en het belang van het collectief voorop staat. Rechts daarentegen hangt een meer traditionele interpretatie van het liberalisme aan en houdt persoonlijke vrijheid en een kleine overheid hoog in het vaandel. In de praktijk komt dit erop neer dat links opkomt voor werknemers en met name de stedelijke middenklasse aanspreekt terwijl rechts de werkgevers verdedigt en haar aanhang voornamelijk onder de maatschappelijke bovenlaag en op het platteland vindt. Klik om verder te lezen »
okt
16
Nadat Presidenten Obama en Sarkozy en de Britse premier Gordon Brown tijdens de afgelopen G-20 top in Pittsburgh onthulden dat Iran aan een tweede, eerder onbekende kerncentrale bouwt heeft met name het Franse staatshoofd ferme taal aangeslagen. De drie staatsmannen dreigden allen met sancties indien Iran niet meewerkt maar geen van hen leek zo overtuigd van zijn zaak als Sarkozy.
Er zijn verschillende redenen voor dit gedrag. Ten eerste is de president oprecht bezorgd over een nucleair Iran. Hij voorziet, terecht, een Israëlische aanval op Iran om te voorkomen dat het land een kernwapen weet te ontwikkelen. Dat zou de situatie in het Midden-Oosten verder onder druk zetten terwijl Sarkozy zich juist inspande, in samenspel met zijn Egyptische ambtgenoot Moebarak, om het Israëlisch-Palestijnse conflict tot bedaren te brengen. Klik om verder te lezen »
