nov
22
Eerder deze week stapte Arend Jan Boekestijn (1959) op als Tweede Kamerlid voor de VVD na zich publiekelijk te hebben uitgelaten over zijn onderhoud met de koningin. Boekestijn toonde zich eerder al onhandig als politicus: zo verweet hij fractieleider Mark Rutte een “schokkend” gebrek aan ideeën en twitterde hij een ongelukkige opmerking over “spleetogen” de wereld in. Zijn aftreden is terecht maar tegelijkertijd een gemis voor de VVD: Boekestijn liet als woordvoerder defensie en vooral ontwikkelingssamenwerking een fris geluid horen in de Kamer en schuwde het debat geenszins.
Bovendien was Boekestijn een overtuigd liberaal die de klassieke beginselen van de VVD uitmuntend wist te verlaten naar deze tijd. In een bijdrage aan het weblog Sargasso, getiteld “Het liberalisme: een ideologie for all seasons” verdedigde hij ferm het individualisme en de vrije markt terwijl hij korte metten maakte met de “-ismen [die] de mensheid willen redden.” Voor de liberaal komt de mens zelf altijd eerst, stelde Boekestijn. “In elk politiek discours waarin mensen de neiging niet kunnen onderdrukken om de ideale samenleving dichterbij te willen brengen is het liberalisme als tegengif onontbeerlijk.” Klik om verder te lezen »
nov
15
Billie Holiday, geboren als Eleanora Fagan (1915-1959) te Philadelphia, wordt herinnerd als één van de grootste jazz zangeressen aller tijden. Haar carrière was kortstondig en haar leven onstuimig maar de stem waarmee zij de muziek veroverde sprak van een misère en een onrecht die niet slechts door haar zelf maar door een gehele generatie werd gevoeld.
Holiday groeide op in armoede en grotendeels zonder vader die als muzikant zijn gezin nauwelijks kon onderhouden. Op twaalfjarige leeftijd verhuisde zij met haar moeder naar New York waar zij voor het eerst in jazzclubs zong. Haar doorbraak volgde in 1933 temidden van de Depressie die destijds in de Verenigde Staten woedde. Haar stijl combineerde een scherpe en donkere kwaliteit met de anders zo opgewekte jazzmuziek: door bekende teksten langzaam en bewogen ten gehore te brengen bracht zij hierin een nieuwe dimensie aan die de aandacht trok van sterren als Duke Ellington, Benny Goodman, Teddy Wilson, Ben Webster, en van de saxofonist Lester Young met wie zij enkele van haar roemrijkste platen zou maken. Het was Young die haar de bijnaam “Lady Day” bezorgde en nummers als “This Year’s Kisses” en “Mean To Me” met haar opnam. Klik om verder te lezen »
nov
08
Morgen, 9 november, is het precies twintig jaar geleden dat de Berlijnse Muur viel. De gebeurtenis luidde het einde in van meer dan veertig jaar Koude Oorlog en decennia van schaarste en onderdrukking onder het socialisme. Eén van de architecten van de daaropvolgende eenwording van Duitsland was Helmut Kohl (1930), kanselier van de Bondsrepubliek tussen 1982 en 1990 en van Duitsland als geheel tot 1998.
Kohl groeide op in het zuidwesten van Duitsland en maakte als jongeman de Tweede Wereldoorlog mee. Zijn interesse in de politiek begon op jonge leeftijd en bereikte en vroeg hoogtepunt in 1969 toen hij minister-president van de deelstaat Rijnland-Palts werd. Hij wist binnen zijn partij, de CDU, de reputatie van een capabel bestuurder te verwerven wat hem in 1973 de positie van voorzitter opleverde. Kohl verloor de verkiezingen van 1976 maar wist in 1982 een coalitie met de liberalen te smeden waarna hij als kanselier aan de macht kwam. Klik om verder te lezen »
okt
11
Als er één architect is die het modernisme heeft vormgegeven is het zonder meer de Duitser Ludwig Mies van der Rohe (1886-1969). In zijn gebouwen komen de invloeden van Le Corbusier, Bauhaus, De Stijl en Frank Lloyd Wright samen om tot een ware Internationale Stijl te komen: de definitieve architectuur van de twintigste eeuw.
Mies werkte al gedurende het eerste decennium van de eeuw samen met architecten als Walter Gropius and Le Corbusier en wist als jongeman grootste opdrachten binnen te slepen ondanks het feit dat hij nimmer een formele opleiding in het vak had genoten. Na de Eerste Wereldoorlog begon zijn zoektocht naar een nieuwe, progressieve bouwstijl die aansloot bij de opkomst van de industriële democratieën van de vooruitstrevende jaren twintig. Reeds in 1921 liet hij in het centrum van Berlijn een wolkenkrabber verrijzen maar het ware meesterwerk van de vooroorlogse periode was het Duitse paviljoen dat Mies ontwierp voor de wereldtentoonstelling van 1929 in Barcelona. Dit gebouw dat gekenmerkt werd door een veelvuldig gebruik van groen marmer en travertijn waarop de gehele constructie rustte, vervaagde de scheiding tussen binnen en buiten dankzij brede uitkragingen en een ondiepe vijver waarin de façade van het concept reflecteerde. Na de tentoonstelling werd het afgebroken om gedurende de jaren tachtig wederopgebouwd te worden door een groep Spaanse architecten. Klik om verder te lezen »