nov
30
Eerder schreef ik al over de aftakeling van de Republikeinse Partij en hoe Republikeinen zichzelf belachelijk maken door mensen als Glenn Beck, Rush Limbaugh en Sarah Palin voor hen te laten spreken. Datzelfde besef dringt nu door te dringen aan de overzijde van de oceaan.
De Republikeinse Partij is verdeeld wanneer het op diens toekomst aankomt. Na de evangelische opleving onder George W. Bush slaagt de populistische anti-Obama retoriek van vandaag de dag er maar nauwelijks in om de conservatieve ruggengraat van de partij te doen warmlopen.
Zo klaagde Reagan-biograaf Steven Hayward in de Washington Post over de intellectuele leegte op rechts. Hij mist de Allan Blooms, de Milton Friedmans, de Francis Fukuyamas die niet zo lang geleden met hun lofzangen op de westerse democratie en vrije markt de Republikeinse Partij ideologisch ondersteunen. Daarentegen hebben we vandaag de dag birthers en tea parties die vurig worden aangemoedigd door halvegaren als Beck en Limbaugh. Klik om verder te lezen »
nov
09
Op de dag af twintig jaar na de val van de Berlijnse Muur blijkt maar een tiende van de wereldbevolking nog heil te zien in het kapitalisme. De roep om hervorming is onmiskenbaar: overal eisen meerderheden hervorming en verdergaande regulering. In landen als Frankrijk, Mexico en Brazilië gelooft zelfs meer dan een kwart van de ondervraagden dat het systeem aan totale vervanging toe is.
Reden voor het publiek op Joop en Sargasso om te juichen. “Misschien wordt het tijd de grondwet aan te passen,” oppert ene Joop Schouten op het nieuwe VARA-blog. Hij ziet graag dat alle wetgeving in de toekomst positieve “sociaal-maatschappelijke effecten” voortbrengt naar het voorbeeld van de voormalige Sovjetrepublieken. “Er kan meer dan voldoende ruimte over blijven voor vrij ondernemerschap,” beweert hij, doch “ook hier moet de norm zijn dat het menselijker en socialer moet.” De toverwoorden die elke vorm van vrij ondernemerschap op den duur de nek omdraaien.
Opvallend genoeg lurkt er op Joop ook een fervent Objectivist die korte metten maakt met hen die schijnbaar vergeten zijn wat het socialisme in de praktijk betekende. “Socialisme is alleen haalbaar door dwang,” stelt hij vast. “Kapitalisme,” daarentegen, “heeft alleen vrije mensen.” Dat het systeem de schuld krijgt van de huidige recessie noemt hij een “schande” en daarin heeft hij groot gelijk. Klik om verder te lezen »
nov
04
Het herstel van de Europese economie komt langzaam op ging. Zowel Duitsland als Frankrijk konden een bescheiden groei van het bruto binnenlands product van 0,3% registreren tijdens het tweede kwartaal van 2009 en sindsdien is ook Italië op de voorzichtige weg voorwaarts gesprongen. Zoals ik in augustus schreef profiteren de zwakkere spelers in Zuid-Europa van de redelijke stabiliteit in het noorden. Spanje blijft echter achter.
Stimulansmaatregelen van overheidswege hebben wel wat geholpen volgens de Spaanse nationale bank, maar het schijnbare herstel is misleidend: de BNP-cijfers lijken slechts gunstig doordat de importen nog drastischer daalden dan de exporten. In werkelijkheid ontbreekt een solide basis voor de economische wederopbouw waarop Premier Rodríguez Zapatero hoopt. De socialist is er desondanks van overtuigd dat aan regulering en sociale verworvenheden niet getoornd hoeft te worden om Spanje weer op de rails te krijgen terwijl twee miljoen van zijn landgenoten een werkeloosheidsuitkering trekken en hij een tekort kent op de begroting van bijna 10%. Klik om verder te lezen »
okt
19
Dat de populariteit van de Britse premier Gordon Brown en zijn Labourpartij in een dal verkeert waaruit het binnenkort niet zal opklimmen is niets nieuws. De wereldwijde financiële crisis leek Brown even de gelegenheid te bieden om zich te profileren als redder des vaderlands maar al snel ging het voor hem bergafwaarts: dankzij de economische malaise en het parlementaire declaratieschandaal van afgelopen zomer kan Labour op weinig sympathie rekenen van de Britse bevolking terwijl de ster van de conservatieve voorman David Cameron rijzende is.
Cameron kiest voor de koers die zijn partij ooit groot maakte en pleit voor een kleine doch verantwoordelijke overheid. “Wie maakten de armen armer?” vroeg de partijleider zich hardop af. “Wie heeft de werkeloosheid onder jongeren hoger gelaten? Wie heeft de ongelijkheid vergroot?” Niet de verdorven Tories, wist Cameron, maar de Labourregering van Gordon Brown. “Jullie hebben dit de maatschappij aangedaan.” Klik om verder te lezen »