nov
18
Jobs ‘saved or created’ in congressional districts that don’t exist” kopt het conservative Drudge Report vandaag. De Amerikaanse nieuwszender ABC is erachter gekomen dat tal van projecten die op recovery.gov worden bijgehouden, de website die door de regering Obama is opgezet om de besteding van de diens stimuleringspakketten weer te geven, kiesdistricten noemen die niet bestaan.
De mensen die belast zijn met de website wijten de fouten aan degenen die financiële steun ontvangen. Zij moeten hun gegevens opgeven welke vervolgens op de website worden geplaatst. Velen weten echter niet in welk kiesdistrict zij wonen dus geven zij een onjuist of bedacht cijfer op. “Mensen maken fouten,” aldus het hoofd van de communicatieafdeling.
Dat weerhoudt criticasters van Obama er natuurlijk niet van om hierin het zoveelste bewijs van het falen van de president te zien. Afgevaardigde David Obey van Wisconsin noemt het “outrageous” dat de website de gegevens niet goed bijhoudt. Hij heeft zich al eerder kritisch uitgelaten over het beleid van Obama: zo vond de afgevaardigde nog maar twee weken geleden dat de regering meer moest doen om de economie er weer bovenop te helpen; alsof nog meer overheidssteun bovenop de honderden miljarden die reeds zijn uitgegeven wel zal helpen. Klik om verder te lezen »
nov
11
“De Muur had twee kanten,” weet Francisco van Jole te melden op Joop. Twintig jaar nadat Oost-Berlijn werd opengebroken en het socialisme dat de D.D.R. veertig jaar lang in een ijzingwekkende greep hield begon af te brokkelen wijst Van Jole op de fascistoïde regimes die tegelijkertijd huishielden in Zuid-Amerika. “Op het continent werd een oorlog gevoerd tegen iedereen die links was.” Na Cuba vreesde Washington dat binnenkort meer Zuid-Amerikaanse staten zich aan de Sovjet-Unie zouden alliëren. Gedurende de jaren zestig en zeventig werd door een combinatie van geheime operaties en militaire interventie voorkomen dat in landen als Argentinië, Chili en Uruguay socialistische partijen aan de macht kwamen terwijl in Bolivia en Brazilië militairen voornamelijk op eigen initiatief staatsgrepen pleegden. “Alles uit angst voor het communisme,” schrijft Van Jole.
Het is gemakkelijk om vandaag de dag te vergeten hoe werkelijk de dreiging van het communisme tijdens de vroege dagen van de Koude Oorlog leek. Nadat de Sovjet-Unie het gehele Oostblok inlijfde ondersteunde het actief revolutionaire bewegingen overzees. In 1949 riep Mao de Volksrepubliek China uit; een jaar later begon de oorlog in Korea. Tegen het einde van de jaren vijftig namen de Amerikanen de oorlog in Indochina over en in 1959 voltrok zich de Cubaanse Revolutie. De Russen probeerden ondertussen in het Midden-Oosten aan terrein te winnen en Cubaanse revolutionairen als Che Guevara zetten de strijd voort in de Kongo en in Bolivia. Landen leken inderdaad als domino’s ten prooi te vallen aan het communisme wat de Verenigde Staten in toenemende mate zorgen baarden. Klik om verder te lezen »
nov
09
Op de dag af twintig jaar na de val van de Berlijnse Muur blijkt maar een tiende van de wereldbevolking nog heil te zien in het kapitalisme. De roep om hervorming is onmiskenbaar: overal eisen meerderheden hervorming en verdergaande regulering. In landen als Frankrijk, Mexico en Brazilië gelooft zelfs meer dan een kwart van de ondervraagden dat het systeem aan totale vervanging toe is.
Reden voor het publiek op Joop en Sargasso om te juichen. “Misschien wordt het tijd de grondwet aan te passen,” oppert ene Joop Schouten op het nieuwe VARA-blog. Hij ziet graag dat alle wetgeving in de toekomst positieve “sociaal-maatschappelijke effecten” voortbrengt naar het voorbeeld van de voormalige Sovjetrepublieken. “Er kan meer dan voldoende ruimte over blijven voor vrij ondernemerschap,” beweert hij, doch “ook hier moet de norm zijn dat het menselijker en socialer moet.” De toverwoorden die elke vorm van vrij ondernemerschap op den duur de nek omdraaien.
Opvallend genoeg lurkt er op Joop ook een fervent Objectivist die korte metten maakt met hen die schijnbaar vergeten zijn wat het socialisme in de praktijk betekende. “Socialisme is alleen haalbaar door dwang,” stelt hij vast. “Kapitalisme,” daarentegen, “heeft alleen vrije mensen.” Dat het systeem de schuld krijgt van de huidige recessie noemt hij een “schande” en daarin heeft hij groot gelijk. Klik om verder te lezen »
okt
21
Dat het politieke landschap in de Verenigde Staten behoorlijk gepolariseerd is (en wordt) zal niemand zijn ontgaan. Deze diagram van Information is Beautiful geeft prachtig weer hoe de ideologische scheidslijnen dikwijls worden uitgelegd: alsof de politieke keuze er één is tussen links en rechts; tussen socialisme en conservatisme; tussen Democraten en Republikeinen. Vanzelfsprekend is dat een simplificering die de Amerikaanse politiek weinig goed doet echter het is wel degelijk interessant om eens na te gaan hoe dit zwart-witdenken wordt doorgetrokken om niet alleen politieke maar ook maatschappelijke vraagstukken te benaderen.
Links heet in de Verenigde Staten liberaal en streeft naar een rechtvaardige maatschappij waarbij de economie moet worden gereguleerd en het belang van het collectief voorop staat. Rechts daarentegen hangt een meer traditionele interpretatie van het liberalisme aan en houdt persoonlijke vrijheid en een kleine overheid hoog in het vaandel. In de praktijk komt dit erop neer dat links opkomt voor werknemers en met name de stedelijke middenklasse aanspreekt terwijl rechts de werkgevers verdedigt en haar aanhang voornamelijk onder de maatschappelijke bovenlaag en op het platteland vindt. Klik om verder te lezen »
