aug
27
Vanuit welingelichte kringen vernemen wij dat in Frankrijk “een einde komt aan hoge beloningen voor ondernemers” en dat “is geen verassing,” aldus Henk Steenhuis, voormalig hoofdredacteur van HP/De Tijd. Hij overdrijft wellicht wat door de Franse staatsbemoeienis in de economie tot Lodewijk XIV terug te voeren maar dat het land een lange traditie kent van marktverstoring is onmiskenbaar.
“De benoeming van Michel Camdessus als de topambtenaar die zich zal bezighouden met de regulering van andermans salarissen, past geheel in dit beeld,” vervolgt Steenhuis. Bankiers hebben nederig ingestemd met het beperken van hun bonussen immers, het is crisis dus kunnen excessen niet worden getolereerd. In een land dat nog altijd staatsbedrijven en een omvangrijke sociale zekerheid kent heeft kapitalisme een “kwalijke reuk” en is nivellering de norm. Klik om verder te lezen »
aug
14
Duitsland en Frankrijk vormen tezamen al ruim een halve eeuw lang het hart van de Europese economie. De recessie heeft daar weinig aan veranderd, aldus de New York Times. “De Europese economie kaatste gedurende het tweede kwartaal met onverwachte kracht terug,” schrijft de krant, nadat het eerder dit jaar alarmerend snel kromp. Export vanuit Duitsland naar Azië en blijvend vertrouwen in de euro sterken de gezamenlijke markt waarbinnen zwakkere spelers als Italië en Spanje profiteren van de redelijke stabiliteit in het noorden.
Joshua Livestro van De Dagelijkse Standaard is echter weinig onder de indruk en waarschuwt dat de Duitse en Franse bestendigheid “volkomen kunstmatig” is als “gevolg van excessieve overheidsbestedingen die volledig met behulp van geleend kapitaal zijn gefinancierd.” Klik om verder te lezen »
jul
14
De Frans-Duitse relatie vormt de spil waar om Europa draait. Mannen als Adenauer, Mitterand, Kohl, Chirac and Schröder begrepen dat en onderhielden daarom een stevige bondgenootschap. Dat wil niet zeggen dat er nooit meningsverschillen waren. Met name vanaf Duitse kant bestond er nogal eens irritatie, zoals toen Mitterand in 1981 banken en industrieën nationaliseerde, of zoals toen diens opvolger, Chirac, zijn presidentschap begon met het testen van kernwapens.
In vergelijking deed Sarkozy het zo slecht nog niet. Hij weigerde zich dan wel te houden aan de Europese begrotingsregels; eiste meer zeggenschap over de euro; beloofde Libië een kernreactor; en zette op eigen houtje een Mediterrane Unie op—toch toonde de president zich bereid tot compromis. Zo werd, op aandringen van Merkel, de onafhankelijke status van Sarkozy zijn Middellandse Zeeclub afgezwakt en zag de Fransman, wederom onder druk vanuit Berlijn, af van een eurotop ter herziening van het gezamenlijke veiligheids- en defensiebeleid. Wat dit laatste punt betreft zet Sarkozy echter stug door. Zo bood hij Oost-Europese lidstaten zogenaamde strategische partnerschappen aan en Oekraïne, nog geen lid van de unie, een overeenkomst wat het land min of meer voorbereid op toetreding. Dit ondanks dat haar aanhoudende conflict met Rusland over gas. Toen Rusland na de zomer van 2008 buurstaat Georgië, dat ook toenadering tot het Westen zocht, binnenviel was Sarkozy er in zijn hoedanigheid als voorzitter van de Europese Unie snel bij om het conflict te beslechten. De inspanningen van Merkel daarentegen haalden maar weinig uit. Klik om verder te lezen »
jun
17
Frankrijk behoudt nog altijd een aantal koloniën wereldwijd echter omdat deze meestal klein en ver van elkaar verwijderd zijn worden ze in Parijs wel eens lacherig als “de confettie van een imperium” aangeduid. Niettemin gaat de zon nog steeds nooit onder over de Franse overzeese gebieden en worden deze eilandjes en nederzettingen wel degelijk beschouwd als belangrijk instrument van de Franse buitenlandse politiek, als we Christopher Dickey in Newsweek mogen geloven.
Zo opende President Nicolas Sarkozy eerder dit jaar een militaire basis in Abu Dhabi, één der Verenigde Arabische Emiraten. Frankrijk laat hiermee zien dat het bereid is haar militaire macht in het Midden-Oosten te laten gelden, echter deze aanwezigheid is niet typerend voor het hedendaagse Franse imperialisme. Eilanden als Guadeloupe en Martinique in de Caraïben zijn dat wel. Beide worden als verlengstuk van Frankrijk gezien: departementen als elke andere Franse provincie. Hier komt Sarkozy echter niet op bezoek. De eilandbewoners kwamen in opstand, niet voor onafhankelijkheid, maar omdat zij gunstigere voorwaarden van Parijs eisten. Klik om verder te lezen »