Het wordt een bekend mantra hier: het gaat niet alleen om Amerika in Afghanistan. Alhoewel het debat over de toekomst van de westerse inmenging in het land zich voornamelijk toespitst op de vraag hoezeer de Verenigde Staten betrokken moeten blijven hebben andere landen ook volgens Robert Kaplan veel meer belang bij een stabiel Afghanistan. Onder Amerikaanse bescherming mijnen Chinezen naar koper en scheppen zij banen wat de overheid in Kaboel mooi belastinggelden oplevert. Amerika en China hebben iets andere visies, schrijft Kaplan, maar deze brengen uiteindelijk hetzelfde resultaat teweeg.

Just as America has a vision of a modestly stable Afghanistan that will no longer be a haven for extremists, China has a vision of Afghanistan as a secure conduit for roads and energy pipelines that will bring natural resources from the Indian Ocean and elsewhere.

Volgens Kaplan wordt het gebied rond de Indische Oceaan het machtscentrum van de eenentwintigste eeuw: de zee is “de internationale energie- en handelssnelweg” waaromheen China en India hun invloed proberen te versterken. “Het probleem is dat terwijl Amerika bloed en geld opoffert China de voordelen zal oogsten.” Waar vele Amerikanen zo snel mogelijk weg willen uit Afghanistan zien de Chinezen kansen voor de toekomst.

De gevolgen van een Amerikaanse terugtrekking zouden echter het meest desastreus zijn voor India. Een Talibanbasis in grote delen van Afghanistan en Pakistan zou een continue dreiging uitoefenen op de oostgrenzen van de zuid-Aziatische grootmacht die in zo een geval ongetwijfeld met een verheviging van terroristische aanslagen zal worden geconfronteerd. Dit leidt India af van haar economische groei maar is in het voordeel van China. Helaas worden beide opkomende mogendheden nog maar nauwelijks betrokken bij de besluitvorming omtrent de oorlog. Wellicht dat President Obama het onderwerp echter zal aankaarten tijdens zijn bezoek aan Peking volgende maand?