Afgelopen woensdag, 21 oktober, is de vijfde en één-na-laatste der Britse Type 45 jagers, de HMS Defender, te water gelaten. Oorspronkelijk zouden tweemaal zoveel van deze schepen worden gebouwd echter omwille van geldnood is het aantal tot zes teruggebracht. In februari van volgend jaar moet het eerste schip uit de klasse, de HMS Daring, in dienst treden terwijl aan de laatste, de Duncan, op dit moment gebouwd word in Glasgow.

Het lot van de Type 45 is tekenend voor de treurige staat waarin de Britse marine verkeert. Wat ooit een zeemacht van wereldformaat was zal tegen 2023 hoogstwaarschijnlijk over niet meer dan een pathetisch aantal van 14 fregatten en jagers beschikken. Dat is minder dan de helft van wat de marine zelf nodig zegt te hebben om haar taak uit te voeren!

De tewaterlating van de Defender komt iets minder dan een maand na de aankondiging van Premier Gordon Brown dat hij één van ’s lands vier kernonderzeeërs uit de vaart zal nemen: financieel gezien een betekenisloze daad omdat de kostenbesparing ervan minimaal is en geenszins ten goede zal komen aan andere krijgsmachtonderdelen en als genereus non-proliferatie gebaar praktisch nutteloos omdat Groot-Brittannië reeds de kleinste van kernmogendheden is. Tot nog toe behoudt het land altijd één kernonderzeeër op zee terwijl een ander wordt gerepareerd, één op verlof is en één in reserve wordt gehouden. Het is nog onduidelijk of deze permanente aanwezigheid op zee behouden kan worden. Zo niet dan zullen kernonderzeeërs alleen in het geval van oplopende internationale spanningen uitgezonden worden wat strategisch en diplomatiek gezien een zeer beladen beslissing is.

Ziedaar het resultaat van meer dan een decennium van bezuinigingen en gebrek aan visie van overheidswege: een marine die zelf toegeeft dat het nauwelijks meer in staat is om ’s lands kustlijn te beschermen, laat staan dat het volwaardig deel kan nemen aan vredesmissies en operaties overzees. Hopelijk zal de volgende Britse regering een verstandiger defensiebeleid uitzetten.

Foto van de HMS Daring door David Ritchie.