Vanuit welingelichte kringen vernemen wij dat dictator Hugo Chávez op tocht gaat naar het Midden-Oosten, op zoek naar bondgenoten. “De Venezolaanse president noemde zijn rondreis gekscherend de ‘evil axis tour’,” schrijft Pim van den Dool. “Hij is dezer dagen op de thee bij anti-democratische bondgenoten als kolonel Gaddafi in Libië, bij wie hij op de voorste rij zat om zijn 40-jarige dictatuur te vieren. Ook ging Chávez al langs president Assad in Syrië, waar hij flink uithaalde naar Israël, dat hij een land noemde dat mensen vernedert en vijandig is jegens vrede. De komende dagen gaat de president nog langs bij onder andere de Iraanse president Ahmadinejad en de laatste dictator van Europa, de Wit-Russische president Aleksandr Loekasjenko.” En daarmee heeft Orkaan Hugo met uitzondering van Kim Jong-Il zo een beetje alle geliefde leiders ter wereld aangedaan.

Ondertussen worden wereldwijd demonstraties gepland en verliest Chávez in eigen land zijn greep op de macht. Terwijl zowel onder de bevolking als binnen het leger de onvrede over hem groeit en tienduizenden verstandige Venezolanen het land ontvluchtten duldt Chávez geen enkele tegenspraak. Tientallen radiostations en twee televisiezenders zijn door de sterke man uit de lucht gehaald en “media misdaden” zullen binnenkort strafbaar gesteld kunnen worden als Chávez zijn zin krijgt.

Journalisten die weigeren zich naar het nieuwe regime te schikken worden op straat door Chávezgezinden in elkaar geslagen. Een televisiestudio die stem gaf aan de oppositie werd met traangas bestookt en Chávez zelf? Die gaat vrolijk op bezoek bij de laatste despoten der Aarde. Het mag weinig verwonderlijk heten dat de Venezolaanse aanpak in de rest van Zuid-Amerika niet bepaald meer op bewondering kan rekenen.