De Liberaal Democratische Partij van Japan lijkt af te stevenen op een verkiezingsnederlaag eind deze maand. De partij regeert Japan vrijwel onafgebroken sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog en gedurende deze periode wist het land zich op te werken tot de tweede economie van de wereld. De afgelopen jaren echter bleef de groei achter. Japan lijdt nog altijd onder de deflatie die begin jaren negentig het land raakte en alhoewel het nog altijd voorloopt op het gebied van technologische innovatie hinderen de enorme overheidsuitgaven van het voorgaande decennium de economie nog evenzeer. Een hoge staatsschuld in combinatie met een lage rente hielp Japan maar weinig.

De stedelijke elite is al langer ontevreden met de regering echter nu brokkelt ook haar aanhang op het platteland af waardoor de voornaamste mededinger, de Democratische Partij, een goede kans maakt om de komende parlementsverkiezingen te winnen. De Democraten verzetten zich tegen de grootte van Japans ambtenarenapparaat en beschouwen marktwerking als optimaal. De voornaamste taak van de overheid ligt volgens hen in het creëren van de randvoorwaarden waaronder “een maatschappij van zelfstandige individuen kan samenleven.” Ondanks de liberale leest waarop de LDP geschoeid zou moeten zijn toonde het zich de afgelopen jaren maar weinig voorstander van individualisme en de vrije markt. De Democraten springen nu maar al te graag in het gat dat de regeringspartij heeft opengelaten en gedijen erbij.

Voormalig partijleider Katsuya Okada waarschuwt dat onder zijn aanvoering Japan zich internationaal zelfstandiger zal opstellen. De Verenigde Staten zullen volgens hem altijd ’s lands belangrijkste bondgenoot blijven, echter de politieke aardverschuiving die zich daar heeft voltrokken kan niet zonder gevolgen blijven. “Er zijn aanzienlijke veranderingen geweest in Amerikaans beleid maar het is alsof Japan zei, ‘wij vinden het hoe dan ook wel goed’.” Als het aan Okada ligt verandert die opstelling. Japan kan volgens hem niet altijd braaf achter de Verenigde Staten aanlopen, tenminste, niet tenzij het er iets voor terugkrijgt.

Dit artikel verscheen op 14 augustus op GeenCommentaar.