Alhoewel China af en toe een ware dreiging lijkt en alhoewel Australië, India, Japan en de Verenigde Staten samenwerken om het Rode Gevaar te bestrijden is de marine van het trotste Volksbevrijdingsleger maar weinig indrukwekkend.
Nog altijd behouden de Verenigde Staten een onbetwiste hegemonie op zee. Terwijl China aan een eerste vliegkampschip bouwt opereert de Amerikaanse marine maar liefst elf door kernenergie aangedreven vliegdekschepen. De Amerikanen hebben al evenveel helikoptercarriers in dienst; China heeft er geen. Verder beschikt de Amerikaanse marine over meer dan tweemaal zoveel jagers en bijna zeven keer zoveel kersonderzeeërs als haar tegenspeler.
Maar aantallen zeggen niet alles. Amerikaanse marineschepen zijn verder beter uitgerust dan Chinese. Ze beschikken over betere radarsystemen, doeltreffendere wapens, en de mogelijkheid om met kernkoppen geladen raketten over lange afstanden af te vuren. Slechts wanneer het op niet-nucleaire onderzeeërs aankomt behoudt China een overmacht, echter, deze boten kunnen geen kernwapens dragen en verdienen daarom geen groots ontzag.
Mochten beide vloten de degens kruisen dan lijkt de uitkomst dus voorspelbaar. Wellicht dat de Verenigde Staten er daarom verstandig aan zouden doen de Chinese dreiging niet zo hoog op te nemen. Dat doet gelukkig ook niet iedereen. Zowel in de V.S. als in China zoeken meer en meer ambtenaren en experts naar mogelijkheden om de banden aan te halen. Zo noemde defensieminister Robert Gates het twee maanden geleden “essentieel” dat de “Verenigde Staten en China mogelijkheden vinden om samen te werken,” terwijl de Chinese strateeg Peng Guangqian een soortgelijke wens uitsprak: misverstanden moeten volgens hem worden weggevaagd en “wederzijds vertrouwen” versterkt. “De Chinees-Amerikaanse militaire verhouding zou,” volgens Guangqian, “de pilaar moeten zijn,” waarop de “relatie tussen de beide landen,” is gegrond. Hij geeft snel toe dat dat nog geenszins het geval is; niettemin zegt Guangqian optimistisch te zijn, immers, China en de Verenigde Staten delen volgens hem dezelfde belangen. De krijgsmachten van beide mogendheden vullen elkaar reeds aan, schrijft David Axe, die droomt van een wereld waarin “China en de Verenigde Staten als partners veiligheid van pool tot pool garanderen voor een steeds meer globaliserende wereld.” Wanneer gezond verstand in Peking en Washington komt te overheersen hoeft die toekomstdroom helemaal niet zo onvoorstelbaar te zijn.
Afbeelding door Tom W. Freeman.