Achter de schermen van Cuba

Door Nick Ottens op 27 apr 2009.

Als ten tijde van de Sovjet-Unie is het voor hedendaagse Cubanologen (“een tropische variant op voormalige Kremlinologen”) vaak extreem moeilijk vast te stellen wat er politiek speelt op het eilandregime. Jorge Castañeda, voormalig minister van buitenlandse zaken van Mexico, doet een goede poging in zijn artikel, “The Plot Against The Castros,” waarin hij beweert dat twee machtige mannen binnen de Cubaanse regering—Carlos Lage Dávila, tot voor kort de facto eerste minister, en Felipe Pérez Roque, de vorige minister van buitenlandse zaken en eens genoemd als mogelijke opvolger van Fidel Castro—recentelijk in een samenzwering verweven waren tegen Raúl Castro.

The problem, of course, is that, as in the Soviet Union when Stalin died, or in China after Mao’s death, we don’t really know what is going on. Yet there are solid reasons to believe that something along the following lines took place: for at least a month or so, Lage, Pérez Roque and others were apparently involved in a conspiracy, betrayal, coup or whatever term one prefers, to overthrow or displace Raúl from his position. In this endeavor, they recruited—or were recruited by—Venezuela’s Hugo Chávez, who in turn tried to enlist the support of other Latin American leaders, starting with Leonel Fernández of the Dominican Republic, who refused to get involved.

Chávez? Wat heeft die ermee te maken? Nou, de Venezolaanse schreeuw-dictator is blijkbaar niet zo enthousiast over Raúls toenadering tot de Verenigde Staten en dienst voorstellen tot liberalisering. Verraad van de revolutie! denkt Chávez en met hem, enkele kopstukken in Havana.

Raúl wist het complot echter in de kiem te smoren: Lage en Pérez Roque werden van hun post ontheven en schreven “klassieke stalinistische mea culpa brieven” waarin zij hun “dwalingen” erkenden, zonder ze te noemen, en hun loyaliteit aan de Castros benadrukten. Chávez werd voor het blok gezet: of zich met zijn eigen zaken bemoeien, of zijn Cubaanse beveiliging en inlichtingen verliezen waardoor hij blootgesteld zou kunnen worden aan coups en aanslagen. Hij koos voor het eerste en daarmee lijkt een kleine crisis in de Caraïben afgedaan—voorlopig.

Reageren is niet mogelijk.