Terwijl Japan, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten gretig valuta bijdrukken heeft de Europese Centrale Bank geen behoefte aan meer euro’s. Bankpresident Jean-Claude Tichet karakteriseert dergelijke geldschepping als “overdreven zwenkingen zonder perspectief” en deze leiden volgens hem niet tot duurzame groei. “Zij zouden het vertrouwen ondermijnen.” De huidige voorzitter van de Europese Unie is zelfs nog iets minder omzichtig in zijn kritiek.

De opstelling van Tichet is volgens de International Herald Tribune kenmerkend voor hoe zijn bank met de crisis omgaat. Waar andere centrale banken zonder lang na te denken de renten verlaagden en nu, zonder veel zorgen over inflatie, geld drukken is de E.C.B. voorzichtiger. De maatregelen van haar collega’s boezemen de bank angst in en bezorgen Europa nachtmerries over hyperinflatie en devaluatie.

Frankfurt is met name argwanend over het Amerikaanse beleid dat beschouwt wordt als een wanhopige compensatie voor een gebrek aan politieke wil tot hervorming van het banksysteem. Echter de Amerikaanse en Britse gelddrukkerij zet de euro onder druk. De wisselkoers van de Europese munt ten opzichte van de dollar en de pond is flink gestegen waardoor Europese exporten duurder worden. Daarom maakt bijvoorbeeld President Sarkozy zich zorgen over het conservatisme van de E.C.B. Volgens hem moet de bank zorgen dat meer krediet verschaft wordt anders blijft Europa nog jaren worstelen met de crisis terwijl andere landen herstellen.

P.S.: Ondertussen realiseren ook enkelen in Engeland zich dat het geld uiteindelijk echt opraakt.